Houd de dief was de werktitel van de actie die wij woensdag 6 juli 2011 gevoerd hebben voor het provinciehuis, voorafgaand aan de laatste Statenvergadering voor het reces. Maandag 4 juli bleek RTV Noord op de hoogte van onze actie en de titel was al op hun teletekst te lezen. Hoe een in een opwelling bedachte titel voor intern gebruik zo een eigen leven gaat leiden, is grappig om te volgen. Ook het DvhN noemde deze slogan in haar artikel een dag later.
In de hieraan voorafgaande dagen hadden alle leden van onze partij drie keer een mail ontvangen met deze titel en de oproep toch vooral naar de actie te komen. De grote trekker van deze actie Geert Staats noemde het een spandoekactie, zoals ook voorgesteld in de laatste Algemene ledenvergadering. Hoe een en ander bij de pers is gekomen is hem en mij een raadsel, alhoewel wij wel ideeën hebben over het “lek”. Lekkage is meestal niet prettig; deze keer werkte het wonderwel.

Op maandag werd Geert zowel op TV als radio kort aan het woord gelaten om onze actie toe te lichten. Ons doel was aandacht te vragen voor het ons aangedane onrecht. Voor je het weet ben je helemaal uit beeld. Wij raakten immers onze enige zetel in de Staten van Groningen kwijt aan Veerenhuis- Lens, die nog geen twee maanden namens onze partij op die zetel zat. Er was een meningsverschil over de Eerste Kamerverkiezingen en dat vond hij voldoende om uit de partij te stappen. Tot zover eigenlijk geen probleem, maar Veerenhuis- Lens vond dat de zetel van hem was en bleef er op zitten. In dit land word je gekozen zonder last en ruggespraak en daarom kan hij dit doen. Moreel gezien is het echter uitermate verwerpelijk. De lijsttrekker die zich tijdens de campagne nadrukkelijk presenteerde als een bruggenbouwer had blijkbaar nu al geen idee meer hoe je twee kanten bij elkaar houdt. Wat waren zijn echte motieven? We zullen het waarschijnlijk nooit weten.
In het weekend voorafgaand aan de actie hadden Jan Oosterhaven en Jur Kruizinga al een mail gestuurd aan Veerenhuis- Lens, met een afschrift aan alle statenleden. Geert Staats had verder alle statenleden persoonlijk een mail gestuurd met de oproep hun invloed aan te wenden om Veerenhuis- Lens te bewegen zijn zetel op te geven. In deze  mails staat dat de actie van Veerenhuis- Lens wettelijk gezien misschien wel mag, maar dat het een ondemocratische actie is. Een oneerlijke actie, zetelroof en bedrog van de kiezers op onze partij. In één van de mails werd gesuggereerd dat het hem misschien om een goed betaalde deeltijdbaan zou gaan of misschien om de schijnwerpers van de publiciteit. Jur Kruizinga schreef dat hij zich als lid van de kandidatencommissie persoonlijk belazerd voelde. Dat zijn mooie praat voor de kandidatencommissie en zijn huidige handelen niet met elkaar overeenkomen. En dat Veerenhuis- Lens als noordelijke vertegenwoordiger meer nodig heeft dan het zingen van het Grunnens Laid. Dat hij misschien de tekst van het derde couplet van ons volkslied maar eens goed moest bestuderen. Voor wie het niet kent:

“Doar woont de dege degelkhaid,
De wille, vast as stoal,
Doar vuilt het haart, wat tonge sprekt,
In richt- en slichte toal”

Op de actiedag zelf kwamen tussen de twintig en de dertig partijleden naar het Provinciehuis. Ons spandoek werd aan de steiger voor het Provinciehuis  vastgemaakt. De leden deelden een flyer uit waarin werd opgeroepen Veerenhuis- Lens te bewegen om zijn zetel op te geven. (Voor flyer zie apart bericht)
 De flyer hadden we laten printen bij Comprint in Sappemeer, die ons 33% korting gaf, omdat de eigenaar het zo’n sympathieke actie vond, dat hij die volledig ondersteunde. Mijn ervaringen tijdens het uitdelen van de flyers was ook dat iedereen achter ons staat. Ook de statenleden, die op weg waren naar de Statenvergadering, reageerden positief. Een lid van de VVD meldde mij dat hij Veerenhuis- Lens al lang op zijn zetelroof had aangesproken. Een medewerkster van het Provinciehuis verzekerde mij dat ze het zeker goed ging lezen. Ik sprak een fractiemedewerker, die mij in het oor fluisterde dat Veerenhuis-Lens pronkt met andermans veren, zelfs als het gaat om zijn achternaam. Zo werd het een aangename actie. Enkele PvdA’ers kwamen speciaal naar buiten om vooral Teun Jan Zanen te begroeten en ons een hart onder de riem te steken. Later hoorde ik dat meerdere PvdA-leden naar Veerenhuis-Lens waren gegaan om hun ongenoegen over zijn zetelroof te uiten. Een van hen had gezien dat Veerenhuis- Lens een goudkleurig speldje op zijn revers had en dat dit  onmiskenbaar een roofvogel was. Op de vraag of dit representatief was voor zijn situatie voelde Veerenhuis-Lens zich duidelijk ongemakkelijk.
Veerenhuis-Lens heeft de actie op twitter en in het DvhN een guerrilla-actie tegen hem genoemd. Als ik in de Dikke Van Dale kijk lees ik dat dit een (verdedigende) oorlog tegen indringers is. Alhoewel ik oorlog een groot woord vind, klopt het in dit geval eigenlijk wel. In de (digitale) marketingwereld kennen ze ook guerrilla. Dan betekent het “met kleine middelen grote successen halen”. Nou ook de kleine middelen zijn op ons van toepassing. Het grote succes moet nog komen: Veerenhuis –Lens moet nog weg, want 
                                              

                                                                        Het Noorden verdient Beter.