Maandagavond 30 mei 2011 om tien voor halfacht bij het Verenigingsgebouw de Schakel in Oosterhogebrug. Nog nooit kwamen de leden zo vroeg voor een ledenvergadering van de Partij voor het Noorden. Voor bijna iedereen was het nieuws van het vertrek van de voormalige lijsttrekker en fractieleider Johannes Veerenhuis-Lens uit de fractie en uit de Partij dan ook als een donderslag bij heldere hemel gekomen.

Bijna iedereen die iets voorstelde binnen de partij was er: oprichters, oud-bestuursleden, oud-fractieleden. Vanwege het warme weer stond men buiten te antichambreren. De stemming was neutraal. Vooral de reacties in de media waren onderwerp van gesprek en die waren allerminst vervelend. Ze bevatten zelfs opstekers voor ons als partij. Dat betrof in het bijzonder de op vrijdagavond gevoerde discussie op RTV- Noord tussen Remie van Mannekes van RTV-Noord, Jan Oosterhaven van de PvhN, Pieter Sijpersma van het DvhN en Jan Bernard Zwiers van NCW/VNO en dan vooral het hoofdredactionele commentaar van Pieter Sijpersma in het DvhH van zaterdag 28 mei.
Remie van Mannekes was zeer uitgesproken over het optreden van Veerenhuis-Lens. Hij zou per brief aan Max van den Berg die zetel moeten teruggeven aan de Partij voor het Noorden.
Ook Pieter Sijpersma was heel helder. Hij vond in zijn hoofdredactionele commentaar op zaterdag 28 mei onder de veelzeggende kop ”Hollandse mooiprater” dat er nu een rare man in de staten van Groningen zit, die tegen zijn zin Jan Nagel met zijn 50+ steunde, maar vervolgens ”ter compensatie van die gewetensbreuk”uit zijn eigen partij stapte en de PvhN zetel meenam. Dat zag je wel vaker schreef Sijpersma: Mensen die zichzelf belonen, omdat ze menen dat ze iets verdiend hebben. Daar was volgens hem maar één goed woord voor: Diefstal.
Positief in zijn commentaar voor ons was dat hij vond dat hoe klein de Partij voor het Noorden ook mocht zijn, het wel een stem was waar naar geluisterd werd. Omdat die stem soms zei wat heel veel Groningers denken of voelen. Daar zouden de grote jongens toch ook altijd naar luisteren, ook al deden ze het af als kleindenkerij.  ”D’r zat soms toch wat in”

In soortgelijke bewoordingen had Sijpersma zich de voorgaande avond al in de RTV-discussie geuit. Daar noemde hij dat, in de huidige politieke constellatie, de Partij voor het Noorden een belangrijke functie kon hebben. De politieke geestverwanten van de coalitiepartijen in de staten zullen immers niet al te kritisch zijn tegenover beleidsmaatregelen van het kabinet voor het Noorden. Een onafhankelijke stem is dan belangrijk.

In de discussie werd ook het argument van Veerenhuis –Lens om zijn zetel mee te nemen, namelijk dat hij ruim 8000 stemmen had verdiend, royaal onderuit geschoffeld. Zowel Remie van Mannekes als Jan Oosterhaven rekenden voor dat van de in totaal 8300 op de Partij voor het Noorden uitgebrachte stemmen er 4600 naar de lijsttrekker gegaan waren. Dat is nauwelijks de helft en belangrijk minder dan de 6100 die nodig zijn voor een zetel. Omdat kiezers gewoonlijk op de lijsttrekker stemmen is een totaal van 4600 voor V.L. eigenlijk een schamele verdienste. De term zetelroof is dan ook zeker op zijn plaats.  Als Veerenhuis dan twittert dat hij bij de Raad voor de Journalistiek een klacht over Pieter Sijpersma heeft ingediend, dan maakt hij daar weinig kans lijkt mij. Hij plaatst daarmee ook indirect een vraagteken achter zijn eigen competentie als communicatieadviseur. Hij kan zich dan verder Lens twitteren, maar het begrip voor zijn actie zal er niet groter door worden.

Verscheidene leden bleken hem ook al gewaarschuwd te hebben voor de door hem genomen stap en hem dringend te hebben geadviseerd, ook in zijn eigen belang, om zijn zetel alsnog terug te geven. Dat was allemaal al in de wandelgangen voorafgaande aan de vergadering te horen.

Het was dan ook niet verwonderlijk dat het bestuur zich bij het begin van de vergadering allerminst aangeslagen toonde. Integendeel, zij maakte een zelfbewuste indruk. Op de agenda stonden twee belangrijke zaken. Dat waren de ontwikkelingen voorafgaand aan het vertrek van de fractieleider Johannes Veerenhuis-Lens en vervolgens het hoe nu verder met de partij zou moeten.

De  voorzitter Lieuwe Terpstra  schetste uitvoerig en helder wat er voor de actie van Veerenhuis-Lens was voorgevallen. De voorzitter kende Veerenhuis –Lens nog niet zo lang. De laatste was ook pas in de loop van vorig jaar lid geworden. Aanvankelijk  leek er niets aan de hand en was er sprake van wederzijds respect. Maar tijdens de verkiezingscampagne begonnen zich enkele irritaties voor te doen. Hier doelde de voorzitter op de gang van zaken rond een belangengroepring in Bedum , waar onze nieuwbakken politieke leider nogal eigenmachtig mee was omgegaan. Daarbij was hij ook niet erg ontvankelijk gebleken voor de mening van het bestuur.

Maar pas bij de affaire rond de deal van het OSF-bestuur met de 50+ groep van Jan Nagel escaleerde de verhouding. V.L. had van het begin twijfels. Hij vond dat je niet vanwege de centen je oren naar 50+ moest laten hangen. Op zich was dat nog wel te respecteren. Naderhand bleek dat hij op eigen houtje toen ook contacten met anderen dan de 50+ partij heeft gezocht. Op 19 mei heeft het bestuur een indringend vergadering met V.L. gehad. Daar heeft hij toen in het midden gelaten of hij het OSF standpunt zou volgen, maar hij zou in ieder geval van te voren de voorzitter informeren over de door hem te nemen stap.

Daarop kwam de beruchte email die de voorzitter integraal aan de ALV heeft voorgelezen en waarin V.L. onder meer meedeelde dat hij ”na uitvoerige consultatie van onder andere de twee overige fractieleden”  had besloten dan wel op de OSF-kandidaat te stemmen, maar als compensatie naar zichzelf toe, omdat hij het er feitelijk toch niet mee eens was, uit de partij te stappen met medeneming van de PvhN zetel en als onafhankelijke fractie verder te gaan. De uitgebreide consultatie van de overige fractieleden had volgens Geert Staats, een van die leden, echter in het geheel niet plaatsgevonden. V.L. had hem alleen gebeld met de mededeling wat hij van plan was.

Hierna was het woord aan de vergadering. Deze vond bij monde van verscheidene sprekers dat waar er kennelijk een conflict was tussen bestuur en V.L, de laatste de zaak had moeten voorleggen aan de ALV. Als de ALV dan zijn zienswijze niet had gevolgd had hij eventueel kunnen opstappen, waarna nummer twee van de lijst het stokje van hem had kunnen overnemen. De  handelwijze van deze Johannes bracht sommige leden er toe te veronderstellen dat  hij van meet af aan het plan heeft gehad om zich op deze manier de zetel toe te eigenen. Ook het feit dat er tussen hem en zijn voorganger nauwelijks contact is geweest zou volgens deze leden op opzet kunnen duiden. Na algemene afkeuring en veroordeling van de actie van V.L. is het tijd voor pauze.

Na de pauze gaat het over de vraag: hoe nu verder? Hierover is voorafgaande aan de vergadering tussen verscheidene leden al een levendig emailverkeer gevoerd. Dit naar aanleiding van de vraag die Jan Oosterhaven zich in de genoemde RTV-discussie gesteld had of de Partij voor het Noorden zich niet beter kon opheffen. Daar kwam via de email  al veel afwijzende reactie op. Jan bracht in de AVL de volgende  argumenten naar voren:

1e We hebben in 10 jaar nooit een voet aan de grond gekregen in Fryslan en Drenthe. Het pleiten voor een noordelijke landsdeel is daarom trekken aan een  dood paard, ondanks de steun van de werkgevers.
2e In de provincie Groningen zijn we niet gegroeid, maar gekrompen van 3,6% naar 3,2%.
3e Op gemeenteniveau hebben we alleen in het Oldambt een beetje succes, maar die kunnen ook zonder PvhN goed verder
4e We hebben nauwelijks kader en kozen als lijsttrekker daarom een glad  pratende pensionado uit de Randstad.

De grote meerderheid van de aanwezigen is het uiteindelijk echter niet eens met het voorstel. Door verschillende leden, waaronder Hilbert Koetsier, wordt betoogd dat opheffen geen goede optie is. Hilbert Koetsier leest hierbij een door hem geschreven reflectie voor:
Keihard doorgaan! (Zie apart bericht op de website)
Hein Aberson vergelijkt opheffen met een bakker die zijn winkel sluit nadat hij bestolen is en zo zijn klanten in de kou laat staan. Daarmee zouden we zelf ook kiezersbedrog plegen. Immers zij hebben in de eerste plaats voor de Partij voor het Noorden gestemd.

Naast deze discussie, wordt ook uitvoerig overlegd over het voorstel van het bestuur 
om twee commissies samen te stellen. Eén die zich bezighoudt met juridische aspecten van de zetelroof, zoals het eigendom van het fractie-archief en de positie van de beide burgercommissieleden, en één die gaat nadenken over hoe het verder moet met de Partij voor het Noorden . Opheffen kan daarbij een van de opties zijn.  Deze laatste commissie zou zo mogelijk in september een advies aan de ALV moeten uitbrengen. Beide voorstellen worden uiteindelijk aangenomen.
 
Daarnaast komen Geert Staats en Walter de Geus met twee andere voorstellen. Ten eerste het voorstel om voor de ingang van het provinciehuis tot het zomerreces een aantal keren een manifestatie te houden, opdat volk, media en staten kunnen vaststellen dat de Partij voor het Noorden nog steeds bestaat. Daarbij zou in uit te delen flyers om de teruggave van onze zetel worden gevraagd. Zoiets als de dwaze moeders op het Plazo de Mayo in Buenos Aires dus. Maar dan moeten we wel met veel mensen aanwezig zijn. Het voorstel wordt daarom aangenomen met de voorwaarde dat het bestuur er voor moet zorgen dat er dan toch minstens 25 aanhangers van ons bij aanwezig zijn.

Ten tweede het voorstel om een schaduwfractie op te richten die, gebruik makend van het recht op inspraak, tijdens commissie- en Statenvergaderingen het standpunt van de PvhN over de belangrijke agendapunten naar voren zal brengen. Dit voorstel wordt ook aangenomen met de toevoeging dat we dat dan ook in de provincies Drenthe en Fryslân moeten gaan doen. Kortom de AVL barstte van de energie en ideeën. Aan het bestuur de schone taak de leden te herinneren aan hun enthousiasme bij de uitvoering van de vier voorstellen. 
Om al die redenen was het veel te voorbarig om nu al aan een opheffing van de partij te denken. Teun Jan Zanen wilde hierover blijkbaar toch graag zekerheid en forceerde daarom een stemming over het door Oosterhaven voorlopig ingetrokken opheffingsvoorstel door dat het zelf in te dienen. Met een grote meerderheid werd het vervolgens verworpen.

We kunnen met elkaar dus nog een tijd vooruit. In september of oktober gaan we ons beraden over de strategische opties voor de toekomst.

Jan Lambers