| Algemene Beschouwingen: hoe gaan we verder met Groningen |
 |
 |
 |
| donderdag, 09 september 2010 11:18 | |||
Algemene Beschouwingen: hoe gaan we verder met Groningendoor statenfractie Groningen
Niet het hoofd in de schoot leggen, maar in opstand komen tegen Den Haag!Hierna leest u een ingekorte versie van de bijdrage Partij voor het Noorden aan de algemene beschouwingen in verband met de begroting voor het jaar 2006 van de provincie Groningen. “Als Den Haag ons laat zakken (geen Langmangeld meer, geen regionaal beleid meer, geen Europees regionaal beleid meer, geen zeggenschap meer over het Waddengas, enz.), dan willen wij misschien ook wel minder met Den Haag te maken hebben, dan willen wij in Noord-Nederland misschien wel meer autonomie. (…) Dan willen wij bijvoorbeeld ook zeggenschap over ons eigen economisch structuurbeleid, over de uitbreiding van onze infrastructuur, over een ons passend verkeer- en vervoer- en ruimtelijk ordeningsbeleid. Maar misschien willen we - via ons nieuw te vormen landsdelig bestuur - ook wel wat te zeggen krijgen over de sociale zekerheid, het onderwijs en de zorg, zaken die vandaag de dag in Den Haag niet in goede handen zijn. Het gaat dan dus om decentralisatie van rijkstaken naar het nieuwe noordelijke bestuur en dat betreft dan uiteraard ook overdracht van middelen, van het rijk naar het Noorden, om die taken te kunnen financieren. Dat kunnen belastinggelden zijn, maar dat zou ook heel goed kunnen gaan om een deel van de noordelijke aardgasbaten: 25% zeggen wij altijd, overeenkomend met ons aandeel in de totale oppervlakte van Nederland. De nieuwste twee feiten waaruit blijkt dat Den Haag het Noorden gewoon weer laat zakken zijn de debatten in de Tweede Kamer over de Zuiderzeelijn en de besluitvorming rond het Waddengas. (…) (zie blz. 2 van deze nieuwsbrief). Zijn er nog ándere redenen waarom wij meer autonomie willen? Jazeker. Want dan zouden we de kans hebben om de politiek weer dienstbaar te maken aan het oplossen van de noden van het volk, denk bijvoorbeeld aan de chaos in de zorg en de twijfelachtige kwaliteit van het onderwijs. Vandaag de dag is de onvrede over wat er gebeurt en gebeurd is in de Nederlandse politiek nog lang niet weg. De mensen zijn ontevreden met de regering, of die nu paars is of gewoon rechts zoals nu. Die regeringen doen ook maar en trekken zich niets aan van de gevoelens van de Nederlandse bevolking. Ze gaan naar Brussel en bekokstoven daar allemaal plannen en dan komen ze terug en geven 'Brussel' de schuld. Maar dat zijn zij zelf! En dan organiseren ze een referendum over de Europese grondwet en beginnen te schelden als mensen lijken te gaan tegenstemmen. Frankrijk, dat ons voor ging met een referendum, bestond in de ogen van enkele hooggeplaatste politici voornamelijk uit communisten en racisten! En er zou weer oorlog komen als de mensen niet voor zouden stemmen, enz. enz.. (…) Wanneer de grote politieke partijen via een staatscommissie hun overeenstemming over de urgente noodzaak van staatkundige vernieuwingen zouden omzetten in consensus over concreet door te voeren hervormingen, zou de basis voor een wetgevingsprogramma gelegd kunnen worden, dat ook echt zal worden uitgevoerd. Als dat kan onder begeleiding van levendige debatten, maar zonder heilloze polarisatie, dan kan dat het dreigende vooruitzicht van een nieuw 2002 (Pim Fortuyn) wijken voor het perspectief van een nieuw 1848 of 1917, jaren waarin de politici de tekenen des tijds verstonden en een moderne grondwet (Thorbecke) schiepen, dan wel het algemeen kiesrecht invoerden. In beide gevallen ging het om uitbreiding van de democratie. Dat moet dus weer. En wie was hier nu voornamelijk aan het woord? Jawel, Ed Nijpels, de CdK uit Friesland in zijn burgerjaarverslag 2004! Hij meldde in dat verband nog net niet onze suggestie (de instelling van landsdelen met een eigen bestuur en met ook eigen gekozen parlementen) aan als zo’n nieuw democratisch project: de vorming van een nieuw soort regio’s, regio’s die veeleer Europa als context kiezen dan de eigen nationale staat. In ons geval praten we dan over een landsdeel Noord-Nederland, met een eigen, direct gekozen noordelijk parlement, dat over een veelheid van zaken zelf kan beslissen zonder inmenging van Den Haag. Ziedaar ons antwoord op Ed Nijpels zijn verzuchting: waak voor onvrede! De bevolking van Noord-Nederland moet uiteraard zo’n vernieuwing actief willen en moet die zien als een belangrijke stap vooruit naar het meer invloed hebben op de maatschappelijke ontwikkeling. De stelling van de Partij voor het Noorden is, dat dit nu reeds het geval is. Om dat te toetsen is het organiseren van een referendum misschien nog niet zo’n gek idee. In de provincie Friesland en naar het zich laat aanzien straks ook in Groningen wordt het wellicht mogelijk zo’n soort volksuitspraak te organiseren. Misschien bieden de Statenverkiezingen van 2007 een goede gelegenheid om op datzelfde moment ook zo’n referendum te laten plaatsvinden. De Partij voor het Noorden overweegt, indien de mogelijkheden zich daartoe inderdaad gaan voordoen, in deze initiatieven te gaan ontplooien (…). Kop d’r veur dus, zou ik willen zeggen. Weg met de Haagse bemoeizucht en voor een meer zelfstandig Noord-Nederland. Ik heb gezegd." Teun Jan Zanen, fractievoorzitter Partij voor het Noorden
|
