Terug naar Provinciale Staten 2019 blogs

Waar gaat het 20 maart om?

Gepubliceerd op:

Net als in  2011 zullen de verkiezingen op 2o maart weer in hoge mate om het verkrijgen van de macht in de Eerste Kamer draaien.Sommige nieuwe landelijke partijen die niets met de provincie hebben doen alleen maar mee om de machtsbasis van het zittende kabinet aan te tasten. Hoe kunnen kiezers die hun provincie zijn toegedaan hier het beste op reageren? En wat zou er moeten gebeuren om de regionale kiezer eindelijk eens wat meer invloed te geven op zaken die hem of haar rechtstreesk aangaan, maar die in  Den Haag beslist worden?

Op 20 maart kiezen we wel of niet voor een bijna  onbestuurbaar land.  Aan het begin van de campagne voor de Provinciale Statenverkiezing is het al bijna zeker dat de regerende coalitie van VVD, D66, CDA en CU haar meerderheid zal kwijt raken. De VVD zal verliezen aan Forum voor Democratie en D66 aan Groen Links.

Deze verkiezingen gaan dan ook , voor de zoveelste maal, niet over wie het in de provincie voor het zeggen krijgt, maar hoe het balletje landelijk gaat rollen. Of beter gezegd over de vraag of het nog zal blijven rollen, want de Eerste Kamer kan de regering bijna geheel verlammen.

Daarom kan men deze verkiezingen beter de EersteKamer Verkiezingen noemen dan de Provinciale Staten Verkiezing.

Wat moet de kiezer 20 maart gaan stemmen om zo’n patstelling te voorkomen?  Daarvoor heeft hij twee opties.

De eerste is om te zorgen dat de vier coalitiepartijen, die de regering van ons land vormen, hun meerderheid ook in de Eerste Kamer behouden. Maar daarmee wordt de Eerste Kamer helemaal een duplicaat van de Tweede Kamer.

Daarmee kom ik weer op de functie van de Eerste Kamer, die wat mij betreft hoognodig aan een aanpassing toe is. Ik vind het nog steeds een gemiste kans van de staatscommissie Remkes, die vorig jaar in een tweevuistendik rapport heeft uitgebracht, dat ze hiervoor geen voorstellen heeft gedaan. Zoals een hervorming van de Eerste Kamer naar het model van de Amerikaanse Senaat. Hierbij zou  vertaald naar ons land elke provincie een of meer afgevaardigden kiezen. Rechtstreeks. Ook de grootste gemeenten, die eigenlijk belangrijker zijn dan de provincies zouden een afgevaardigde kunnen kiezen. Je krijgt dan een soort districtenstelsel, waarbij de kiezer veel meer contact dan nu met de gekozenen krijgt. Veel meer dan het nu veel te vrijblijvende contact met Tweede Kamerleden die toevallig uit de regio afkomstig zijn.  

De Eerste Kamer zou zich dan vervolgens bezig moeten houden met alle zaken die op regionaal niveau spelen. De Tweede Kamer kan zich dan gaan richten op nationale en internationale zaken.

Tot nu toe lopen echter alle voorstellen tot staatsrechtelijke hervorming dood in het Haagse moeras. Pas als er helemaal geen kiezers meer naar de provinciale stembus trekken gaat er misschien iets gebeuren. Vanaf het begin van dit millennium ligt de opkomst beneden de 50%

Met uitzondering van 2011 toen het ook al om de vraag ging of het eerste kabinet Rutte zijn meerderheid in de Senaat kon veilig stellen. Dat krijgen we nu dus weer en daarom draait de campagne ook nu weer voornamelijk om landelijke thema’s.  Wie het daar niet mee eens is kan natuurlijk thuis blijven. Dat als eerste optie.

Maar een betere optie is om op een  regionale partij te gaan stemmen. Alleen als je dat doet heb je een kans dat je op termijn ook enige invloed hebt op zaken waarover de provincie nu geen zeggenschap heeft, maar die wel heel belangrijk zijn. Niet voor niets heeft de Partij voor het Noorden daarom altijd gepleit voor meer regionale autonomie. Zoals bijvoorbeeld op het gebied van infrastructuur.

Neem bijvoorbeeld de verbindingen. De Partij voor het Noorden wil dat er een tweede Noord-Zuid treinverbinding komt. Hetzij van Enschede via Emmen naar Veendam en de Eemshaven, hetzij van Lelystad via Drachten naar Groningen.

Maar daar gaat de provincie helemaal niet over. Daarover wordt in den Haag beslist, waar ook  over het geld beslist wordt. De provincie kan alleen maar lobbyen in Den Haag en heeft daar in het algemeen niet veel succes mee.  

Met rechtstreeks verkozen vertegenwoordigers in de Eerste Kamer die er ook over te beslissen krijgt heb je heel wat meer kans dat je eens een keer je zin krijgt.

Een stap verder is dat de provincie of regio zelf meer bestuurlijke bevoegdheden krijgt. Maar dat is alleen haalbaar als het om voldoend grote regio’s gaat. Daarmee komen we weer op de gedachte van de regio's, het voorstel dat een paar jaar geleden door Plasterk is geprobeerd, maar dat al gauw een jammerlijk einde heeft gevonden. Zoals alle andere bestuurlijke hervormingsplannen tot nu toe.

Het enige dat er daarom op zit is om de kiezer er van te doordringen dat alleen stemmen op een regionale partij enige kans biedt om meer invloed op de eigen leefomgeving te verkrijgen. Zoals wel of niet mijnbouw en zo ja onder welke voorwaarden, de aanleg van windparken en nog zo wat van die dingen, waar mensen zich in deze contreien zich nu terecht over opwinden zonder dat het echter ergens toe leidt. Ja , tot meer frustratie en wantrouwen jegens de landelijke overheid.

 Einde

Armoe in Grunn'n

Armoe in Grunn'n
De nationale ombudsman, Reinier van Zutphen heeft de provincie Groningen bezocht. Daar is hij niet vrolijk van geworden. Hij drukte zich diplomatiek uit maar wond er volgens het Dagblad van het Noorden toch geen doekjes om." Groningen oogt heel wat armer dan de andere provincies waar hij tot nu toe geweest is"  Als voorbeeld noemde hij Delfzijl en Appingedam waar 500 mensen zijn aangewezen o…
 

Het groenste kabinet ooit?

Het groenste kabinet ooit?
Minster Wiebes heeft heel wat waar te maken met zijn voornemens om het groenste kabinet ooit te worden. Gezien zijn staat van dienst tot nu toe zijn de verwachtingen echter niet hoog gespannen. Ook met het gasloos willen maken van onze woningen dreigt hij weer een scheve schaats te gaan rijden. Heel wat beter zou het zijn als hij waterstof een tenminste even grote kans zou geven als de gasloze won…