Gepubliceerd op:
Armoe in Grunn'n

De nationale ombudsman, Reinier van Zutphen heeft de provincie Groningen bezocht. Daar is hij niet vrolijk van geworden.

Hij drukte zich diplomatiek uit maar wond er volgens het Dagblad van het Noorden toch geen doekjes om." Groningen oogt heel wat armer dan de andere provincies waar hij tot nu toe geweest is"  Als voorbeeld noemde hij Delfzijl en Appingedam waar 500 mensen zijn aangewezen op de lokale voedselbank en waar zelfs de roep klinkt naar een kledingbank.

Zijn bezoek is dan ook aanleiding om het maar weer eens over de oorzaken van die amoede te hebben en wat er misschien aan te doen zou zijn. Een onorthodoxe maatregel kan misschien soelaas bieden. 

 

Volgens de ombudsman leidt armoede ook tot een minder gezonde bevolking. Zo zou jeugdobesitas hier in Groningen meer voorkomen dan gemiddeld. Volgens de ombudsman hebben landelijke politici daar te weinig oog voor.

Daar slaat deze ombudsman de spijker mee op zijn kop. De armoede in Groningen en in andere delen van het Noorden heeft alles te maken met het beleid van vele achtereenvolgende kabinetten jegens het Noorden en ook jegens andere randgewesten. Alles is altijd geconcentreerd geweest op het Westen met als gevolg dat de mensen daar elkaar bijkans op de te lange tenen staan. Wegen en stranden zijn er mudvol.

Duitsland, dat een federale staat is, heeft daartegenover heel wat meer oog voor haar randgewesten. Daarvoor hoef je alleen maar de werkloosheidscijfers van de regio’s aan weerszijden van onze grens met die van Duitsland met elkaar te vergelijken. En dat terwijl een anderhalve eeuw geleden Oost Groningen zich tot de meest welvarende delen van het land mocht rekenen.  Met de Zaanstreek was het toen het meest geïndustrialiseerde gebied van het land.

Had  Groningen zich dan ook  twintig, dertig jaar afgescheiden van het Koninkrijk Nederland en was het vervolgens een zelfstandig lid van de EU geworden dan zou het er economisch nu heel wat beter  voor gestaan hebben.  Maar politiek is dat nooit aan de orde geweest. Daarvoor waren en zijn de Groningers veel te bescheiden. Dat viel de ombudsman ook op: Dat Groningers van die bescheiden mensen zijn, die niet gauw klagen over zaken die voor hen niet goed gaan. Het lijkt er tegenwoordig zelfs op dat de Drenten minder over zich heel laten lopen dan de Groningers, als we het verzet tegen de ons door den Haag opgedrongen komst van windparken in beide provincies met elkaar vergelijken.

Een van de kwalijke gevolgen van armoede is dat het de neiging heeft te verergeren. De ombudsman waarschuwt daar voor. Door gebrek aan perspectief  trekken de meest kansrijke inwoners weg, waardoor de achterblijvers relatief arm, laagopgeleid  en vergrijsd zijn. Die dus niks te makken hebben, waardoor er voor  ondernemende lieden weinig te verdienen valt, waarmee de vicieuze cirkel dan rond is. Te vrezen valt dat de komende decennia de voorgenomen energietransitie, waarbij de woningsector de grootste offers moet brengen, de armoede nog verder zal verergeren.

De vraag is nu wat deze slechte trend kan keren. De politiek is het in ieder geval niet gelukt. Hoewel de complete periode na de oorlog Groningen een politiek links beleid heeft gevoerd, zowel in de meeste gemeenten als in de provincie heeft dat deze trend niet kunnen keren. Wat de interessante vraag oproept wat hierbij oorzaak en gevolg zijn.  De overheid kan maar heel beperkt duurzame arbeidsplaatsen scheppen, bijvoorbeeld in de openbare nutssector. Maar voor het overgrote deel zijn daar ondernemende particulieren. voor nodig.  Maar die laten het dus afweten. Kennelijk zijn de voorwaarden voor het stichten van bedrijven en bedrijfjes niet goed genoeg.  

Onorhodoxe maatregelen nodig

Er lijken daarom onorthodoxe maatregelen noodzakelijk om ondernemers aan te trekken. Een zo’n maatregel zou kunnen zijn het stimuleren van statushouders, die in hun land van  herkomst een bedrijf(je) gehad hebben, om zich te vestigen in een krimpdorp. Waar zij dan  onder andere een bijdrage kunnen leveren aan de circulaire economie in de zin van bijvoorbeeld reparatiebedrijfjes. Op het platteland zijn de condities voor grote bedrijven niet aanwezig,  maar wel voor kleine bedrijfjes. In plaats dat de laatste dorpsbewoners hun brood van een supermarkt ergens ver weg moeten halen kunnen zij dan weer naar een dorpsbakker. En als er genoeg van die bedrijfjes komen kan de dorpsschool ook weer terug komen.

Een belangrijk gegeven hierbij is dat statushouders hier genoegen nemen met een inkomen, waarvoor Nederlanders geen zaak zouden willen voeren.  Lager  waarschijnlijk dan de werkloosheidsuitkeringen van de meeste autochtonen.

Uiteraard dient de operatie in volledige vrijwilligheid te gebeuren. Zowel van de kant van de statushouders als van de kant van  de lokale bevolking. Alleen  bij een royaal draagvlak zou er aan begonnen mogen worden.  Een van de voorwaarden om dat draagvlak bij de bevolking te verkrijgen dat de nieuwelingen zich ondubbelzinnig  conformeren aan wat het Nederlanderschap van hun vraagt. Daar heeft het in het verleden nogal aan ontbroken, wat mede oorzaak is geweest van veel gerechtvaardigde angst en onrust onder het autochtone deel van de bevolking, wat rechtse partijen sterk in de kaart heeft gespeeld.

Laat de provincie Groningen dus eens  een goed voor te bereiden experiment uitvoeren met de vestiging van een relatief grotere groep statushouders in een van de krimpdorpen van deze  alsmaar armer wordende  provincie.

 

Einde

 

 

Het groenste kabinet ooit?

Het groenste kabinet ooit?
Minster Wiebes heeft heel wat waar te maken met zijn voornemens om het groenste kabinet ooit te worden. Gezien zijn staat van dienst tot nu toe zijn de verwachtingen echter niet hoog gespannen. Ook met het gasloos willen maken van onze woningen dreigt hij weer een scheve schaats te gaan rijden. Heel wat beter zou het zijn als hij waterstof een tenminste even grote kans zou geven als de gasloze won…
 

Het groenste kabinet ooit?

Het groenste kabinet ooit?
Minster Wiebes heeft heel wat waar te maken met zijn voornemens om het groenste kabinet ooit te worden. Gezien zijn staat van dienst tot nu toe zijn de verwachtingen echter niet hoog gespannen. Ook met het gasloos willen maken van onze woningen dreigt hij weer een scheve schaats te gaan rijden. Heel wat beter zou het zijn als hij waterstof een tenminste even grote kans zou geven als de gasloze won…