Nieuwsbrief 13

Groningen, 4 juni 2003

De Eerste Kamer verkiezingen zijn geweest en vanaf heden zullen wij in die kamer vertegenwoordigd worden door de Fries Ten Hoeve. Veel aandacht voor Friesland, maar ook voor de regio Assen-Groningen en voor stank in de Eemsmond. Veel leesplezier!

Redactie:
Dana Kamphorst en Hilbert Koetsier
medewerkers: Teun Jan Zanen en Haarm Diek

Foto's:
Tjeerd Oliemans

Hasselbramen 13 
door Teun Jan Zanen

NNBT
Wat is dat nou weer? Welnu, dat is, of liever gezegd, dat was de club die moest bevorderen dat er veel toeristen naar Noord-Nederland zouden komen. Om het gewin natuurlijk, het gewin van de horeca-ondernemers. Maar, het kan niet ontkend worden, deze sector is in Noord-Nederland dermate groot gegroeid, dat toch enkele duizenden daarin hun brood verdienen. Vooral in Friesland (water) en Drenthe (heide) hebben toerisme en recreatie een grote vlucht genomen. En Groningen zou ook wel graag een graantje van die Noord-Nederlandse populariteit willen meesnoepen, bijvoorbeeld door het “cultuur-toerisme” verder te ontwikkelen of het kanovaren in de Groninger maren. 

Het initiatief voor het gezamenlijk promoten van het Noorden lag eind jaren negentig bij de drie Noordelijke VVV’s. Maar in plaats van een nieuwe, efficiënte organisatie op te bouwen, werden de drie oude organisaties gewoon samengevoegd. En dat is achteraf de molensteen om de nek van deze organisatie gebleken. Te veel lijken in de kast, een te grote staf, teveel uitvoerende activiteiten, enz. De reparatiepoging in 2001 was te halfzacht en mocht uiteindelijk dus ook niet baten. En nu zeiden de colleges van Gedeputeerde Staten van Groningen, Friesland en Drenthe plots heel ferm, dat ze er geen geld meer achteraan wilden steken.
Wrang, want het waren juist het door hen in het zadel geholpen nieuwe bestuur en de pas sinds kort aangetreden nieuwe, energieke directeur, die de beerput wisten open te trekken. En dan dus: stank voor dank.

Het ergste van deze tragedie is, dat vele duizenden toeristen, die een vakantie in Noord-Nederland geboekt hadden, de dupe dreigden te worden van het aanstaande faillissement. Een reden voor de Partij voor het Noorden om in eerste instantie te pleiten voor het nog tijdelijk overeind houden van het NNBT. Wat een blamage voor het Noorden, en wat een vervelende streek voor de argeloze toeristen die een vakantie boekten bij de boekingscentrale van het NNBT.

Pas nadat Gedeputeerde Gerritsen (PvdA) had toegezegd, dat hij er alles aan zou doen om via de curator, tijdens de periode van surséance van betaling, de belangen van de toeristen veilig te stellen en dat ook geprobeerd zou worden om via het afstoten van oneigenlijke taken naar derden het personeel op een goede wijze te laten afvloeien, hebben ook wij uiteindelijk ingestemd met het geen verdere steun verlenen aan het NNBT.

En hoe het verder moet? Of er opnieuw een Noordelijk bureau ter bevordering van het toerisme kan ontstaan is nog maar zeer de vraag.

Bezoek aan de FNP
De versterkt uit de Staten-verkiezingsstrijd komende FNP, deFryske Nasjonale Partij, nodigde een delegatie van de Partij voor het Noorden uit voor een bezoek aan Leeuwarden. Op 8 mei jongstleden was het zo ver. Zowel vanuit de fractie als vanuit het bestuur reisden enkelen van ons naar het provinciehuis in Ljouwert. Voor ons leefde en leeft de vraag zeer nadrukkelijk of de FNP al dan niet een natuurlijke bondgenoot van ons is in ons streven naar een landsdelig bestuur. We werden hartelijk verwelkomd en over en weer werd informatie verstrekt over herkomst, oriëntatie en toekomst van de beide partijen.

Het bleek dat de FNP tot op het laatste moment mee had gedaan aan de collegevorming in Friesland. Maar uiteindelijk waren er teveel kwesties waarover PvdA, CDA, VVD en FNP het tezamen oneens bleven, in het bijzonder over de zweeftrein en de waterhuishouding. Het was daarom voor de FNP niet meer aantrekkelijk om deel te gaan uitmaken maken van het college van GS. “It oerlis wie goed, earlik en konstruktyf, mar it is wol tot hjir en net fierder”, aldus vatte fractievoorzitter Johannes Kramer (foto) de gang van zaken samen. 

Tot onze verrassing bleek de FNP in het geheel niet afkerig te staan tegenover onze gedachten over een landsdelig bestuur. Met ons werd een vergaande decentralisatie op een aantal belangrijke beleidsterreinen (economische infrastructuur, verkeer- en vervoersbeleid, ruimtelijke ordening, e.d.) vanuit Den Haag naar Noord-Nederland als een nastrevenswaardige zaak gezien. Ook ons idee om de provincies in zo’n nieuwe situatie meer bevoegdheden te geven op terreinen als identiteit, taal, welzijn en basisonderwijs, was hen uit het hart gegrepen.

Afgesloten werd met de afspraak om direct na de zomer een omgekeerd bezoek af te leggen. Misschien moeten we het gesprek voortzetten, over verdere vormen van samenwerking, bijvoorbeeld over een gezamenlijke lijst voor de Europese verkiezingen van volgend jaar? 
Wordt vervolgd…

Fryslân 
Ja, ja. Zo wordt je dus te kijk gesteld. Een aanvankelijk door de Partij voor het Noorden ingediende motie repte van de “provincies Groningen, Friesland en Drenthe”.

Daar meende commissaris Alders een opmerking over te moeten maken. Naar zijn oordeel heeft de provincie Friesland indertijd besloten om zichzelf te dopen tot “Fryslân”. Dat recht van eigen naamgeving hebben alle provincies en gemeenten. Nog stugger, die zelfgekozen namen dienen door de rest van Nederland gerespecteerd en ook gebruikt te worden. In die zin was onze motie onjuist. Nota bene een motie van de Partij voor het Noorden.

Mijn publiekelijk geuite tegenwerping was dat de hoofdstad van Frankrijk Parijs is – en niet Paris. Dus waarom zouden we in Groningen nu perse over “Fryslân” moeten spreken?
Volgens Alders was het de wet die dat voorschrijft. Na enige discussie tijdens de koffiepauze kwam de aap uit de mouw: anders dan Frankrijk is Friesland geen land, maar slechts een provincie van Nederland. En iedereen in Nederland heeft zich te voegen naar de Nederlandse wet. Alders als… rijksorgaan, als bewaker van de nationale eenheid!

Het wordt tijd dat we een Noordelijk parlement krijgen, die zelf ook wetten kan maken. Daar zal dan een liberalere geest moeten waaien dan het nu tentoongespreide legalisme van de Commissaris der Koningin in de provincie Groningen, Hans Alders.

Fryslân, Friesland of zelfs Vrieslandt (zie afbeelding), “What ’s in a name? That which we call a rose by any other name would smell as sweet” (Shakespeare).

'Verthoninge van Groningen Comende van Vrieslandt' (klik voor grotere versie)

(4 juni 2003)

Presentatie Eerste Kamer kandidaten OSF in Groningen 
door Hilbert Koetsier

Donderdag 22 juni jl. hebben de Eerste Kamer kandidaten van de Onafhankelijke Senaatsfractie (OSF) zich gepresenteerd in Groningen. De Partij voor het Noorden had daartoe het initiatief genomen, om iets meer openheid te creëren rond deze merkwaardige verkiezingen. Een bijzondere bijeenkomst - volgens staatsrecht-deskundige Frank de Vries, die de avond begon met stukje achtergrond over de Eerste Kamer der Staten Generaal. 

De Eerste Kamer bestaat sinds 1815 en de 75 kamerleden worden sedert 1848 verkozen door de leden van Provinciale Staten van de verschillende provincies. Dat is bepalend voor het gesloten karakter van deze verkiezingen: 764 bestuurders kiezen 75 andere bestuurders, welke vervolgens veel te zeggen krijgen over de Nederlandse wetgeving. Het selecte groepje kiezersvolk is zo klein, dat het mogelijk is uit te rekenen wie op wie moet stemmen om de gewenste zetelverdeling te verkrijgen: een “indianenspel met rekenmachines”.

De kandidaten
De OSF, een afvaardiging van alle onafhankelijke regionale partijen in de Eerste Kamer (waaronder de Partij voor het Noorden), heeft één zetel in de Eerste Kamer. In de strijd voor de bezetting van die zetel doken drie kandidaten op: naast de zittende senator Marten Bierman was te stemmen op Fons Zinken (Partij Nieuw Limburg) en Hendrik ten Hoeve (Fryske Nasjonale Partij). Zinken was door het OSF-bestuur op voorkeur gezet. 

De drie kandidaten konden, ten overstaan van een handjevol afgevaardigden van onafhankelijke fracties in Noord-Nederland en van de Noordelijke pers, zich persoonlijk presenteren. Zinken - tien jaar statenlid - ziet als belangrijk agendapunt de versterking van onafhankelijke partijen op alle niveaus. Hij hekelt de invloed van de landelijke partijen op hun lokale afdelingen, welke de regionale voorkeur voor afgevaardigden in Den Haag ondermijnt. Hij heeft daarover en ook over privatisering prima leesbare boekjes geschreven. 

Ten Hoeve - statenlid van 1980 tot 1988 in Friesland - refereert aan de basisgedachte van alle partijen die bij de OSF zijn aangesloten: bedrijf politiek dicht bij de mensen. Hij wil liever wat afstand houden van specifieke onderwerpen, omdat hij alle OSF partijen moet vertegenwoordigen. Zijn kandidaatstelling komt voort uit de wens van de Fryske Nasjonale Partij - de grootste partij binnen de OSF - een senator te leveren. 

Bierman prijst zichzelf aan als de kandidaat met de meeste kennis van zaken. Hij heeft een belangrijke staat van dienst voor de OSF - zo regelde hij onder meer subsidiëring en zendtijd voor politieke partijen in de Eerste Kamer. Volgens hem is het de taak van de senator de wetsvoorstellen die passeren te toetsen aan de totale visie van de partijen binnen de OSF - en daarmee probeert ook hij afstand te houden van specifieke onderwerpen.

De Partij voor het Noorden kiest
Na de presentaties volgde een discussie tussen de kandidaten en de zaal. Koos Bijlsma - journalist van het Dagblad van het Noorden - wist deze op prikkelende wijze te leiden. Hij vermoedde dat de interesse van zijn publiek vooral ook lag bij de discussie over vorming van landsdelen in Nederland - waardoor de discussie zich mijn inziens teveel op één thema toespitste.

Ten Hoeve (foto) reikte tijdens de discussie flink de hand naar de Partij voor het Noorden – en met succes, want in de bestuursvergadering de vrijdag daarop is besloten dat Teun Jan en Danny zouden gaan stemmen op Ten Hoeve. Het is geen eenvoudige keuze geweest; ook Zinken en Bierman konden beide op veel sympathie rekenen. 

Het nieuws over deze beslissing bereikte de FNP nog diezelfde avond op hun ledenvergadering, wat wederom tot een bericht in de Leeuwarder Courant leidde: “Groningen kiest FNP voor senator”.

Eerste Kamerverkiezingen
Maandag 26 mei waren de Eerste Kamerverkiezingen, tijdens zittingen van alle Provinciale Staten colleges. De stemmingen werden doorgegeven naar Den Haag en ook de OSF probeerde de uitslag te achterhalen.

Na een belronde was de FNP ervan overtuigd dat Ten Hoeve had gewonnen – en dus besloten wij als Partij voor het Noorden een bloemetje te sturen naar Ten Hoeve. Maar de uitslag uit Den Haag was anders: Zinken had de meeste voorkeur!

Fons Zinken (l) en Marten Bierman (r) (foto: Tjeerd Oliemans)

Dat kwam de FNP merkwaardig voor – er leek iets verkeerd gegaan te zijn met de stem van de Ouderenpartij uit Noord-Holland. Afgelopen dinsdag kwam de definitieve uitslag: Hendrik ten Hoeve wordt alsnog de nieuwe senator voor de OSF!
Wat er mis ging was in de krant te lezen (zie kader hieronder). De bloemen waren op zijn plaats. 

Ten Hoeve stuurde ons een dankbriefje, hieronder afgedrukt. Wij wensen hem veel succes met zijn werk. Uiteraard willen we Marten Bierman hartelijk danken voor het werk dat hij heeft verricht en voor zijn hulp aan ons, in de korte tijd dat wij bestaan. Fons Zinken willen we bedanken voor de prettige gesprekken met hem. We verwachten dat hij ons zeker kan helpen onze partijfilosofieën verder te ontwikkelen.

=====
Stiens, 27-05-2003

Beste vrienden,

Ik werd verrast door het prachtige boeket bloemen dat ik van jullie mocht ontvangen i.v.m. de verkiezing.

Van mijn kant bedank ik jullie zeer voor de steun die ik van jullie mocht ontvangen.

De contacten die wij de afgelopen tijd hadden waren heel plezierig, deze verrassing was voor mij heel plezierig, en de contacten die nog zullen volgen zullen volgens mij vast ook plezierig zijn. Wij zetten het gesprek voort, met de bedoeling dat het ook wat gaat opleveren.

Ik zal proberen binnenkort een vorm voor regulier overleg op te zetten, met de OSF partijen in het algemeen en met jullie partij in het bijzonder.

Groetend, tige tank en oant sjen, 
Hendrik ten Hoeve
=====

(3 juni 2003)

Regioavond Regiovisie Groningen-Assen 2030 
door Hilbert Koetsier

Woensdag 21 mei jl. was er een bijeenkomst over de Regiovisie Groningen-Assen 2030, in het provinciehuis van Drenthe. Danny Hoekzema en ondergetekende waren daar samen met een grote menigte van raads- en statenleden uit Drenthe en Groningen. Het onderwerp van de avond - de Regiovisie - is blijkbaar een hot item voor de betrokkenen.

Wat houdt die Regiovisie in? In 1996 legden twaalf gemeenten in de provincies Groningen en Drenthe de basis voor een gezamenlijke ontwikkeling van een langetermijnvisie voor het gebied rond Assen en Groningen. Een ambitieus plan, want grensoverschrijdend. De regio Groningen-Assen vervult een belangrijke kernfunctie in Noord-Nederland. Het draait natuurlijk niet alleen om de steden Assen en Groningen; deze kunnen niet zonder de gemeentes er omheen. Daarom: een integraal plan om het gehele gebied evenwichtig te kunnen ontwikkelen en de groei van bevolking en werkgelegenheid netjes te kunnen opvangen.

Afb: De T-structuur van gemeentes binnen de Regiovisie,
met belangrijke verkeersroutes aangegeven.

Met een gezamenlijke visie is het ook beter mogelijk als regio een concurrentiepositie te verwerven binnen Nederland. In dat kader werd nog eens uitgelegd wat de kernkwaliteiten van deze regio zijn: rust, ruimte, landschap, het contrast tussen stad en regio, een goed en divers leefmilieu. Daarnaast zou de regio zich kunnen onderscheiden met een gezonde agrarische sector en hoogwaardige werkgelegenheid in ICT, kennisindustrie en een energiesector. Wethouder Smink van Groningen, lid van het panel dat in discussie ging met de zaal, voegde eraan toe dat deze regio zich niet moet meten aan de Randstad. Maar als de Regiovisie niet lukt, dan zou het de positie van Groningen ten opzichte van andere grote steden in Nederland kunnen beschadigen.

De avond begon met reacties op bezuinigingen van het nieuwe kabinet; er zou geen geld meer zijn voor het belangrijkste onderdeel van de Regiovisie: het Kolibri lightrail-project. Het panel reageerde fel op de dreiging: “We blijven knokken voor geld voor de Regiovisie. Komt het niet uit Den Haag, dan betalen we het zelf wel”. Er is een hoop geld nodig, dus er zal beter moeten worden samengewerkt; aldus de themagroep financiën van de Regiovisie.

De bevolking en werkgelegenheid groeien boven verwachting en de mobiliteit neemt alsmaar toe. Daarom zal deze maand een actualisering van de Regiovisie gereed komen, waarbij men ambtelijk en bestuurlijk meer uitvoeringsgericht wil gaan werken.

Riet Bakker, van planologisch adviesbureau BVR, begeleidt de herziening. De markante vrouw hield een streng betoog, waarin ze aangaf dat de raadsleden van de deelnemende gemeenten veel meer vanuit die Regiovisie moeten denken. De discussies waarmee de bijeenkomst eindigde gaven er blijk van dat haar oproep nog niet ter harte was genomen. Van de verschillende aanwezigen bestreed niemand de Regiovisie als geheel, maar men bleef telkens wel de eigen gemeente van ongewenste gevolgen afschermen.

Wat vindt de Partij voor het Noorden hiervan? Een provincieoverschrijdende regiovisie onderstreept onze wens van Noordelijke samenwerking. Dus deze Regiovisie is een stap in de goede richting, maar helaas beperkt in omvang (zo hoort Veendam er expliciet al niet bij). We zien liever een integrale visie voor Noord-Nederland als geheel!

De regio in cijfers van 1998
bevolking: ca. 420.000
arbeidsplaatsen: ca. 180.000
landbouw: 8%
industrie: 18%
bouw: 8%
tertiaire diensten: 36%
kwartaire diensten: 30%

(4 juni 2003)

Stichting Bruisend Groningen 
door Teun Jan Zanen

Op 19 mei 2003 is de stichting Bruisend Groningen opgericht. Volgens de aanwezigen op de oprichtingsvergadering is het de hoofddoelstelling van de stichting om een vuist te maken tegen het gemeentebeleid omtrent de horeca, en andere geluidrijke evenementen. Zij stellen dat snelle actie gewenst is, omdat de gemeente bijvoorbeeld al plannen aan het maken is om de sluitingstijden van de horeca aan te pakken. Nochtans is de insteek positief: De Stichting Bruisend Groningen staat voor het behoud van het bruisende karakter van de stad Groningen.

Als voorlopige actiepunten worden genoemd: een oprichtingsstunt voor de pers, bijvoorbeeld het ophangen van de eerste poster op een ludieke plek in Groningen, het speciaal betrekken van jongeren en studenten bij dit initiatief, het organiseren van een hoorzitting nog voor de zomer, het bevorderen van het publieke debat o.a. via een eigen uit te geven krant en het opstellen van een wervende brief en een breed te verspreiden flyer voor het mobiliseren van de achterban.

De essentie van de zaak is, dat de gemeente, onder de vlag van de begrippen “overlast” en “veiligheid”, over wil gaan tot strengere regelgeving van het uitgaansleven. Daarom is het van belang dat alle betrokken partijen zich organiseren, om niet slechts met de gevolgen van zulk nieuw beleid geconfronteerd te worden, maar om zonodig de “battle” aan te gaan met ongewenste gemeentelijke voorstellen.

De bezielende leiding voor dit initiatief ligt vooralsnog bij Geert Spieker van de Stadspartij (en overigens tevens lid van de Partij voor het Noorden). De Statenfractie van de Partij voor het Noorden wacht nog op antwoorden van het college van Gedeputeerde Staten inzake hun bemoeienis met het gemeentelijke geluidsbeleid. Natuurlijk moet overlast beperkt blijven, maar Groningen moet wel blijven bruisen!

(4 juni 2003)

Bezoek aan Elektroschmelzwerk Delfzijl 
door Hilbert Koetsier en Dana Kamphorst

ESD – Elektroschmelzwerk Delfzijl - staat al een aantal jaren in de belangstelling van de media, mede vanwege de geurhinder die dit bedrijf (producent van siliciumcarbide) in de omgeving verspreidt. De provincie, die de milieuvergunning aan het bedrijf verleent, vergaderde hier de afgelopen maand weer over. De fractie van de Partij voor het Noorden, evenals de fracties van Groen Links, D66 en de Socialistische Partij, nam het standpunt in dat het bedrijf zal moeten sluiten als het er niet in slaagt de enorme stankoverlast terug te dringen. Dit ondanks een verlies van meer dan 130 directe arbeidsplaatsen. 

Om zelf een kijkje te kunnen nemen bij het bedrijf, gingen de leden van de statencommissies over milieu en economische zaken begin mei bij het bedrijf op bezoek. Twee leden van onze partij waren daarbij aanwezig: Danny Hoekzema en Hilbert Koetsier; hier een verslag:

Hoe ziet het bedrijf er uit? Op een groot terrein ligt een aantal grote bergen zwart gesteente – sommige afgedekt met een gekleurd zeil. Die bergen heten de ‘ovens’ (zie foto - bron: ESD) en bestaan uit 3500 ton petroleumcokes (uit olieraffinage) en zand. In de berg ligt een baan grafiet waardoor een week lang heel veel stroom gestuurd wordt. Daardoor loopt de temperatuur in de berg op tot ca. 2500 graden en versmelt de koolstof in de petroleumcokes tot kristallen siliciumcarbide. Deze kristallen zijn bijna zo hard als diamand, en daar gaat het om: het materiaal wordt gebruikt als slijpmiddel.

Tijdens het ovenproces ontstaan een aantal gassen, zoals koolmonoxide. Dat gas wordt opgevangen onder het zeil en teruggevoerd naar de elektriciteitscentrale. Zo wint ESD 15% van zijn stroom zelf terug. Helaas komen er ook zwavelhoudende gassen vrij, doordat er zwavel in de petroleumcokes zit. En dat stinkt naar rotte eieren – heel onplezierig, want daar is de mensenneus uiterst gevoelig voor. Zo gevoelig zelfs, dat onmeetbaar kleine hoeveelheden daarvan in de lucht al geroken worden.

Zie daar het probleem: de directeur van ESD, Dhr. Kamphuis – een vriendelijke man van rond de zestig – legt uit dat ze zelf niet zouden weten hoe die geuroverlast op te lossen. Ze hebben al ontzwavelingsinstallaties in gebruik, waardoor echt minder zwaveluitstoot plaatsvindt, maar de klachten nemen alleen maar toe. Ook zijn er klachten over fijn stof en de Milieufederatie Eemsmond denkt te kunnen aantonen dat de lucht werkelijk tot gezondheidsproblemen kan leiden. Dan is de uitstoot van stikstofoxiden ook nog hoger dan acceptabel, maar dat wordt door de provincie gedoogd.

We kwamen terug van de rondleiding met een dubbel gevoel: aan de ene kant de klachten en milieuhinder; aan de andere kant enthousiaste werknemers die vaak vele jaren bij het bedrijf blijven werken (zonder gezondheidsproblemen). Sluiten dan maar en de productie naar een land waar geen milieuregels zijn en mensen niet klagen? Of verder werken aan verbetering van het productieproces? Ingewikkelde materie, waardoor wij als Partij voor het Noorden graag een projectgroep willen opstarten, met als onderwerp Leefbaarheid in de Eemsmond. Als u daarvoor interesse heeft, meldt u dan graag aan!

(3 juni 2003)

t Grunneger Houkje - Over t Woapen van Indonesie 
door Haarm Diek

In n boukenkaste heb k n poar planken met bouken over Indonesie. Bovenop dij kaaste staait – kundeg van buvvelhoorn moakt – t woapen van dat laand zölf.

Dou wie körtsleden vervoarden, kreeg k dat woapen in handen en heb ik t – eer dat k vannijs bovenop boukenkaaste deelzette – nog ais weer goud bekeken, en betaiken dervan alerdeegs in bouken noatrokken. t Het ja n bezènden betaikens! Dat komt, omreden Indonesie - viefde noatsie van de wereld – dat woapen nait van hail vrouger overaarfd het moar in veurge aiwe met verz moakt het. t Is bie d’onofhanelkhaid van 17 augustus 1945 as woapen kozen.

Over dat woapen ken hail veul verteld worden. k Heb der as leroar kultuurgeschiedenis meermoals n vol lesuur an besteed. Je kennen der hail wat verschiensels van leste tied op t wereldtenail met verdudelken. Dit keer wil k t bloots over ain onderdail dervan hebben.

t Schild, dat t middenstuk van t woapen vörmt, het benoam ook vakken met de kleuren rood en wit. In n offesjaile verdudelken wordt zegd, dat rooie kleur t stovvelke levent andudt en widde kleur t gaistelke levent.

En nou komt t: t vak, doarin eten en klaaier andud worden met n riezeoar en n ketoenstoale, dat vak is nait – zo as wie in t westen verwachten zollen – rood moar wit. Der wordt bie verkloard, dat etendrinkenklaaier-, dat sosjoale gerechteghaid as t knipt met gaistelke weerden en normen soamenhangen dut.

Nou wait ik ook wel, dat in Indonesie sunt 17 augustus 1945 nait bot vel van dij sosjoale gerechteghaid te vluchte komen is. Bie ons zoveul meer? Of noar omstandegheden nog minder? In aals gevaal dunkt mie, dat bedocht worden mot, doar en bie ons, dat besloeten in de kontrainen van sosjoale gerechteghaid aigelk nait stovvelk moar gaistelk bennen. As t om niks as t stovvelke gaait, zal aaid, dij veul het, méér neudeg hebben, en dij waaineg het…. t zölde.

Nog even dit. Wat joaren leden ston k aarnswoar op Joavoa met n boer (petani) te proaten. Dij zee: ‘Wie, boeren, haren t onder joe, Nederlanders, maist beder as nou.’ En dou deroverhen: ‘Moar nou ben we vrij!’ t Was dudelk, woar dat zien haarte blieder met was. – Meschains doun wie der goud an om onze stovvelke behuiftes rood kleuren te blieven. Moar meer as eerder tegen n widde achtergrond van sosjoale gerechteghaid! Overgens mot van mie rood nait met wit anlengd worden. Baaide bennen ja aibels mooie kleuren.

Haarm Diek

(In het vervolg zullen verhalen van Haarm Diek alleen nog in het vanaf september vier maal per jaar uit te komen ledenblad verschijnen. De redactie)

(4 juni 2003)