Veel aandacht deze dagen voor Melanie Schultz, de minister van Infrastructuur en Milieu.
De Volkskrant kopte dinsdag 14 juni met ”Rijk trekt zich terug uit ruimtelijke ordening”.
Goed nieuws dus voor de partij voor het Noorden. Immers wij willen al jaren dat het middenbestuur, lees het door ons gewenste landsdeel Noord, een belangrijk deel van de taken van het Rijk overneemt. In het bijzonder op het gebied van de ruimtelijke ordening. En dat gaat dus nu gebeuren. Als het aan minister Schultz ligt.

Het Rijk zou alleen nog de regie over bijzondere aandachtsgebieden zoals de Waddenzee willen houden. Maar ook over de infrastructuur voor verkeer en energie. Daaronder valt bijvoorbeeld de aanwijzing van locaties waar windmolenparken mogen komen.
Dat laatste hoeft van ons echter niet. Het Noorden kan heus zelf wel uitmaken waar deze moeten komen. Wij herbergen hier de meest geschikte locaties voor deze windparken. Wij hebben immers zowel veel windaanbod als streken met weinig bebouwing. Waarom zouden wij die locaties niet zelf kunnen bepalen?

Schultz karakteriseert haar beleid als ”een grote schoonmaak”  in de nationale ruimtelijke verordeningen. Burgers zouden daardoor meer ruimte door minder regels krijgen. Mooie kreet, maar in zijn algemeenheid valt dat te bezien. Als je alle verkeersregels afschaft raken de burgers verstrikt in de warwinkel, die dan zal ontstaan. Een weinig doordachte kreet dus, maar  dat geldt voor de meeste door populisme ingegeven  hyperbolen.

Desgevraagd haalt Schultz België daarbij als voorbeeld aan. Nederland zou wat haar betreft meer op België mogen gaan lijken. Ik kan mij echter herinneren dat ooit een Nederlandse cabaretier eens heeft voorgesteld om voor de Nederlanders die voor hun vakantie naar Frankrijk gingen en daarbij noodgedwongen door België moesten een viaduct over heel België aan te leggen. Dat had te maken met de ruimtelijke ordening van België.

Geen wonder dus dat men in België hoogst verbaasd is over deze Nederlandse koerswijziging. Daar kijkt men juist met jaloerse blik naar het zo veel meer geordende Nederland. Ik herinner mij ook dat zelfs in het Noorden al jaren gefulmineerd wordt tegen de optredende verrommeling van het landschap.

Een paar jaar geleden reed ik eens met de auto van Delft naar Tilburg. Toen viel het mij als noordeling op dat de bebouwing daar nauwelijks een moment van je week. Inderdaad, dit land is vol, constateerde ik toen. Het is zelfs mudvol. Nergens een vergezicht te zien.
En dat komt niet door die 4% moslims die ons land rijk is. Wat dat betreft  komt het veel meer door al die pastoors en dominees van voorbije generaties die hun gelovige schapen wezen op het bijbelse gebod: “Gaat henen en vermenigvuldigt u”. En ook als je niet heen ging werd dat verwacht. Dat vooral heeft gemaakt dat we nu met 500 soortgenoten op een kwadraat kilometer moeten leven en dat vraagt wel wat meer regels dan alleen de Tien Geboden. Echter, het gevoel van volte wordt vooral opgeroepen  doordat wij onze autowegen gebruiken om alle bedrijventerrein met elkaar te verbinden.

De laatste minister van VROM, Jacqueline Cramer, had om die reden nog pas in 2008 een structuurvisie gepresenteerd waarin ze negen nationale ”snelwegpanorama’s” had aangewezen. Die moesten voorkomen dat de bebouwing langs de snelwegen geheel aaneen zou slibben. Voor het gebied tussen Delft en Tilburg was het toen al te laat, maar het was wel een goed punt. Het Noorden en Oosten van het land, gelukkig nog wat minder dicht bevolkt , zouden er nog wat aan kunnen hebben. Maar met haar no nonsense beleid heeft Schultz die structuurvisie van haar voorganger met een klap van  tafel geveegd.

Wel sneu voor al die ambtenaren die daar vele duizenden uren op hebben zitten te zwoegen. En ook sneu voor de belastingbetaler die dat uiteindelijk heeft moeten betalen.
Het zou voor dit land een goed ding zijn als de Algemene Rekenkamer eens ging berekenen wat al dit hapsnap beleid van de elkaar snel opeenvolgende regeringen de laatste jaren ons land eigenlijk heeft gekost. Hoeveel minder zouden we dan nu hebben moeten bezuinigen?

Het gaat hierbij niet alleen om de ruimtelijke ordening die nu blijkbaar weer op zijn kop gezet moet worden, maar ook om bijvoorbeeld het milieu-en energiebeleid. Daar heeft het hapsnapbeleid er al toe geleid dat Nederland met betrekking tot de transitie naar een duurzame energievoorziening bijna het slechtste jongetje van het Europese klasje is geworden. Maar wel overal op internationale fora een grote bek open trekken over hoe het zou moeten. Het zou ons land sieren onze toon daar eens wat te matigen en eerst eens aan het werk te gaan.  Bijvoorbeeld door het voorstel van de Partij voor het Noorden van een met aardgaswinsten  te financieren Energieacademie serieus te nemen. Daar horen we niks meer van. En door de bouw van een kolencentrale in de Eemshaven bij te sturen.

Nederland zou eens moeten kijken hoe ze bij onze oosterburen beleid voeren. Daar is men al jaren heel wat consistenter bezig dan bij ons. Volgens mij heeft dat met het politieke landschap te maken. Ook dat is in Duitsland veel minder verrommeld dan bij ons. Sinds Pim Fortuin zijn we in ons land de weg kwijt. Aan dit verschil met Duitsland  zou men in een van onze vele TV-praatprogramma’s eens aandacht moeten wijden. Kijk eens over de grens beste mensen.
 
Bovengenoemde zaken zijn voor het Noorden van het land reden de blik meer dan tot nu toe op Duitsland te richten. Op de mogelijkheid van Noord-Nederland bijvoorbeeld om zich ten lange leste bij de Duitse deelstaat Nedersaksen aan te sluiten. Een mooi discussiepunt voor de Partij voor het Noorden. Daar kom ik op terug.

Jan Lambers